De onbekende Schumann

Schumanns Requiem
Over postume belangstelling hoeft Robert Schumann niet te klagen. Veel muziekliefhebbers kennen toch minstens een van zijn soloconcerten, symfonieën, liederen of pianostukken. Toch is er ook muziek van de Duitse romanticus die wat op de achtergrond is gebleven. Het Requiem bijvoorbeeld, een dodenmis die Schumann in 1852 naar verluidt ‘voor zichzelf’ schreef. De Russisch-Finse dirigent Dmitri Slobodeniouk haalt het bijzondere, milde werk met solisten en twee onvolprezen omroepensembles uit de mottenballen.

Ouverture, Scherzo en Finale, op. 52
Hoor je Schumanns Requiem niet elke dag, zijn Ouverture, Scherzo en Finale, op. 52 verschijnt ook maar zelden op de lessenaars. Schumann schreef deze orkestrale ‘suite’ vlak na het succes van zijn Eerste symfonie. Een fraaie inleiding mondt uit in een dansant scherzo en in het slotdeel horen we knappe stemmenweefsels. Schumann droeg zijn opus 52 op aan de Nederlandse componist Johannes Verhulst. Muziek die je niet op de plank kunt laten liggen!