HET GEHEIM VAN DE GROTE ZAAL
Wat is toch het geheim van de veelgeroemde akoestiek van de Grote
Zaal? Is het louter toeval dat Dolf van Gendt, die in zijn familie
bekend stond als 'excusez - zo muzikaal als een koe', een perfect
resonerende ruimte heeft weten te creëren?
In de tijd dat Het Concertgebouw gestalte kreeg, werd akoestiek
nog beschouwd als een geheimzinnig samenspel van verschillende,
ondefinieerbare factoren. Professionele registratieapparatuur zou
pas in de twintigste eeuw worden ontwikkeld; voorlopig was men
aangewezen op succesvolle voorbeelden. Zo is de Kleine Zaal vrijwel
identiek aan de beroemde ovale zaal in Felix Meritis, terwijl voor
de Grote Zaal, wat vormgeving en materiaalgebruik betreft, de grote
concertzaal van het Neue Gewandhaus in Leipzig model heeft
gestaan.
Bij latere restauraties heeft men steeds, omwille van de kwetsbare
akoestiek, de oorspronkelijke vormgeving en afwerking van de zalen
zoveel mogelijk intact gelaten. Want zelfs met de meest
geavanceerde apparatuur laat de Grote Zaal zich het geheim van zijn
weergaloze akoestiek niet ontfutselen.
