RENOVATIE
Door een gebrek aan financiële armslag heeft Het Concertgebouw
N.V. onderhoud en aanpassingen van het gebouw altijd tot een
minimum moeten beperken. In 1972 werd Het Concertgebouw officieel
tot 'monument' verklaard, waardoor de toekomst financieel iets
rooskleuriger leek.
In oktober 1983 slaat de directie alarm: de verzakking van het
gebouw, veroorzaakt door rottende funderingen en voortdurende
verzwaring, dreigt de veiligheid in gevaar te brengen.
Ruim een half jaar later worden de renovatieplannen wereldkundig
gemaakt: het gebouw zal tussen juli 1985 en april 1988 ingrijpend
worden verbouwd, zonder onderbreking van de concertactiviteiten en
zonder risico voor de akoestiek.
Eén onderdeel van de grootscheepse verbouwing bleek vooral bij de
Amsterdammers nogal wat commotie te veroorzaken: de aanbouw van een
nieuwe zijvleugel. Uitbreiding van het bespreekbureau en een
efficiënte opvang van de gestaag groeiende stroom bezoekers maakte
verplaatsing van de hoofdingang naar deze vleugel
noodzakelijk.
Pi de Bruijn, architect van het renovatieplan,
verdedigde zijn ontwerp als volgt: deze vleugel met overdekte
promenade behoort in zijn geheel tot het gebouw. De vormgeving is
simpel, met veel glas, waardoor het oude gebouw in zijn waarde is
gelaten. Ook de kleur, het lichtgrijs, behoort tot Het
Concertgebouw.
FACELIFT
De patiënt mocht dan weer gezond zijn, uiterlijk droeg hij nog de
sporen van een lang en veelbewogen leven. In april 1992 ging het
gebouw in de steigers voor een hoogstnoodzakelijke facelift. De
operatie werd financieel ondersteund door Monumentenzorg, terwijl
ook de bij de restauratie betrokken bedrijven en de Vereniging
Vrienden van Het Concertgebouw en Koninklijk Concertgebouworkest
een bijdrage leverden. De gevel werd verlost van een honderd jaar
oude laag vuil, zodat de schilders hun werk konden doen. De
verkommerde borstbeelden van de drie heroën der klassieke kunst
kregen een nieuwe bronslaag, de letters CONCERT-GEBOUW en de
rozetten werden opnieuw verguld, kozijnen werden vernieuwd en de
hoektorens kregen hun vorstkammen en pylonen terug. Met het
aanbrengen van een fonkelnieuwe lier werd tenslotte de kroon op het
werk gezet.
Nadat het exterieur van Het Concertgebouw in oude luister was
hersteld, moest de eveneens broodnodige facelift van het interieur
even op zich laten wachten. Pas in 1995 waren er voldoende fondsen
geworven om architectenbureau Merkx + Girod te kunnen uitnodigen dit
prestigieuze project op zich te nemen.
