'Een danssalon, een tangolezing en drie concerten: het weekend van bandoneonspeler Carel Kraayenhof was helemaal vol gepland.
Kraayenhofs muziekkeuze tijdens deze Robeco Zomerconcerten was grotendeels voorspelbaar en lag in het verlengde van zijn eerdere projecten. Zo werd er muziek gespeeld van tangovernieuwer Astor Piazzolla, musicalcomponist Leonard Bernstein en filmmuziekgrootheid Ennio Morricone.
Vooral de vrijdag was verrassend. De avond was gewijd aan de Ierse folkmuziek - Kraayenhof begon ooit als trekzak- en concertinaspeler. Voor de gelegenheid had hij muzikanten uit Ierland en Nederland bijeengebracht, die speelden op oude instrumenten als de Uilleann Pipes (traditionele Ierse doedelzak), de bouzouki (luit) en de low whistle (Ierse fluit).
Zangeres Niamh Parsons zong ballades, waarmee ze elke hoek van het gebouw leek te vullen. Haar rijke stem voerde je mee naar een denkbeeldig groen landschap vol mistige meren. Het was opvallend hoe goed de warme, meerstemmige bandoneon - zo anders dan de ijle melodie-instrumenten uit de Ierse muziek - haar magistrale stem wist te begeleiden.
De volgende dag stond geheel in het teken van de tangomuziek. Er werd een lezing gehouden door tangodanser Arjan Sikking over de oorsprong van de tango (Spanje en Italië) en die van de bandoneon (Duitsland). Sexteto Canyengue, bloedserieus als altijd, begeleidde de lezing en Kraayenhof zelf legde de ingewikkelde speltechniek van de bandoneon uit. Dit instrument leren spelen, zei hij enigszins zelfvoldaan, is iets voor mensen die veel naar de psychiater gaan. Het publiek lachte, waarschijnlijk niet wetend dat Piazzolla die grap jaren geleden ook maakte. De lezing eindigde met Adios Nonino, de tango die Kraayenhof speelde bij het koninklijk huwelijk in 2002 en waarmee hij in één klap beroemd werd.'
