Beethoven! Ronald Brautigam speelt pianosonates (deel 3)

Ronald Brautigam

Ronald Brautigam, in 2024 geëerd met de Concertgebouw Penning, heeft heel wat voetstappen liggen in de zalen aan de Van Baerlestraat. Het aantal keren dat de pianist er optrad is indrukwekkend. Op het moment van de Penning was de stand 268, en de teller telt sindsdien gestaag door. Tijdens drie avonden in de Kleine Zaal speelt Brautigam een selectie uit Beethovens pianowerken, volgens hem de bijbel voor pianisten. ‘Deze muziek speel ik al erg lang, er is niet zozeer een uitdaging als ik aan zo’n sonate begin, het is eerder genieten. Als ik speel, luister ik mee. Vaak denk ik: wat ongelofelijk mooi is dit, of: wat een vreemde wending! Deze muziek blijft fris, hoe vaak ik haar ook speel, en het blijft een raadsel waarom dat zo is.’

Beethovens pianowerk (laat)

‘In de drie avonden hoor je heel duidelijk de drie perioden waarin je Beethovens oeuvre kunt onderverdelen’, vertelt Ronald Brautigam. ‘Eerst is hij nog de pianist die componeerde, in de tweede periode hoor je het evenwicht daarin en op het eind is er de componist die helemaal niets meer heeft met de piano, maar zich puur richt op de muziek.’ Naast Beethovens laatste sonate, met de boogiewoogie, speelt Brautigam de Diabellivariaties. ‘Beethoven laat hier zien hoe je uit één klein walsje een enorm werk kan opbouwen, alsof je uit één citroen tien flessen limoncello perst’, aldus Brautigam. Hij speelt op een moderne concertvleugel. ‘Veel van de variaties in de Diabellivariaties zijn veel meer voor strijkkwartet gedacht dan voor piano. Bij een moderne vleugel mengen de klanken horizontaler, alsof je een gestreken noot hebt.’