Alexandra Dovgan: ‘Geluk is je hart volgen’
ma 2 mrt 2026 - 4 minuten leestijd - Tekst: Inge Jongerman - Foto: Vladimir Volkov
Alexandra Dovgan geldt als een van de meest opmerkelijke talenten van de jongste generatie. In de Grote Zaal speelt de pianist een persoonlijk en intens programma met werken van Chopin, Franck en Prokofjev.
De in 2007 geboren Alexandra Dovgan groeide op in Moskou, waar zij vanaf haar vijfde studeerde aan de prestigieuze Centrale Muziekschool van het Moskouse Staatsconservatorium. Na diverse succesvolle concoursen werd zij al snel een veelgevraagd pianist, zowel in Rusland als daarbuiten. De oorlog in Oekraïne maakte het echter steeds lastiger om haar internationale tournees voort te zetten. Ze vestigde zich daarom met haar familie in het Spaanse Málaga, een verhuizing waar ze geen spijt van heeft. ‘Málaga is een prachtige stad’, vertelt ze. ‘De natuur, de zee, het klimaat, de mensen, alles voelt hier positief. Na lange tournees kun je hier echt opladen, zon en energie verzamelen.’
Discipline
Wanneer ze thuis is, volgt ze dagelijks een eenvoudig maar gedisciplineerd ritme. ‘Ik ga meestal rond zeven uur ’s ochtends hardlopen en, als de zee warm genoeg is, zwem ik een stukje.’ Daarna neemt de piano het grootste deel van haar dag in beslag. ‘Ik besteed het merendeel van mijn tijd aan het voorbereiden van concerten en het instuderen van nieuw repertoire.’ De fysieke activiteit in de ochtend helpt haar daarbij: ‘Het brengt balans en helderheid.’
Mijn leven verschilt niet zoveel van dat van andere jongeren van mijn generatie
Hoewel Dovgan al op jonge leeftijd een indrukwekkende internationale carrière opbouwde, benadrukt ze dat haar leven tegenwoordig vrij ‘gewoon’ aanvoelt. ‘Mijn leven verschilt nu niet zoveel van dat van andere jongeren van mijn generatie. Ik breng graag tijd door met vriendinnen, drink een milkshake, lees, studeer en neem de tijd om na te denken. Dat evenwicht was er niet altijd. Toen ik jonger was en op tournee ging, was het veel moeilijker om een balans te vinden. Ik moest veel compromissen sluiten om mijn studie te combineren met een steeds drukkere concertpraktijk. Dat heeft me al vroeg geleerd hoe veeleisend, maar ook hoe waardevol dit carrièrepad is.’
Amsterdams debuut
Een belangrijke mijlpaal was haar debuut in de Grote Zaal van Het Concertgebouw op 12 mei 2019, toen Grigory Sokolov haar binnen zíjn solorecital persoonlijk introduceerde met de woorden: ‘De pianist Alexandra Dovgan kan moeilijk een wonderkind worden genoemd, want hoewel ze een wonder is, is wat ze doet geen kinderspel.’
‘Als kind droomde ik ervan om die legendarische trap af te lopen en op dat podium te spelen’, vertelt Dovgan. ‘Dat die droom mede door hem werkelijkheid werd, was onvergetelijk.’ Over Sokolov spreekt ze met grote bewondering. ‘Hij is een buitengewoon musicus en een uitzonderlijk mens. Ik ben opgegroeid met zijn opnames en heb altijd enorm tegen hem opgekeken. Helaas kan ik door mijn eigen schema zijn concerten niet vaak bijwonen, maar elke keer dat het lukt, laat het een diepe indruk achter.’ Vooral zijn benadering van muziek blijft haar inspireren. ‘Zijn beheersing van klank en timing, en bovenal zijn absolute eerlijkheid tegenover de partituur van de componist.’
Als kind droomde ik ervan om de legendarische trap af te lopen
Dovgan kent Het Concertgebouw niet alleen als uitvoerende, maar ook als luisteraar. ‘Na mijn optreden in 2019 heb ik in de zaal geluisterd naar het concert van maestro Sokolov.’ Ze herinnert zich vooral de akoestiek als iets bijzonders. Eén moment staat haar nog scherp bij: ‘Zijn ongelooflijke pianissimo in Beethovens Bagatellen zal ik nooit vergeten.’ Glimlachend: ‘Wat me ook opviel, was dat na afloop van het concert veel dames in prachtige avondjaponnen op de fiets vertrokken, dat kan alleen in Amsterdam.’
Tekst gaat verder onder de video.
Onderdeel van
Persoonlijk repertoire
Dovgans repertoire is breed en zorgvuldig gekozen. Een uitgesproken voorkeur wil ze niet aanwijzen. ‘Het pianorepertoire is zó divers dat ik niet kan zeggen dat ik één favoriete componist heb.’ Wel zijn er componisten met wie ze zich sterk verbonden voelt. ‘Er is muziek die me blijft fascineren, die ik droom te spelen en ook daadwerkelijk speel. Bach, Beethoven, Chopin en Rachmaninoff keren vaak terug in mijn programma’s.’
Het pianorepertoire is zó divers dat ik niet kan zeggen dat ik één favoriete componist heb
Die verbondenheid klinkt door in haar Concertgebouwrecital, al was de samenstelling ervan geen eenvoudige opgave. ‘Een programma samenstellen is altijd moeilijk. Ik wil eigenlijk alles tegelijk spelen, maar dat kan natuurlijk niet. Met Chopin voel ik al mijn hele leven een diepe band.’ Haar eerste optreden in Amsterdam bevatte enkele miniaturen van hem. ‘Nu voelt het heel speciaal om een heel deel van mijn recital aan hem te wijden, met mijn favoriete werken: de Derde sonate in b en de Barcarolle.’ Daarnaast speelt ze Francks Prélude, choral et fugue, een werk dat ze als monumentaal beschouwt. ‘Het is een van zijn meesterwerken voor solopiano, met een ongelooflijk krachtige fuga.’ Dovgans recital sluit af met Prokofjevs Tweede sonate: ‘Misschien niet zijn meest gespeelde sonate, maar wel een werk dat goed bij mij past.’
Toekomst en geluk
Op de vraag wat haar gelukkig maakt, is haar antwoord verrassend eenvoudig. ‘Geluk is voor mij samen zijn met dierbaren, oprechte gesprekken voeren, en samen dromen. Zulke momenten geven betekenis aan het leven.’ Ze besluit: ‘De sleutel tot geluk is goed naar jezelf luisteren en je hart volgen.’
Anita Crowe, programmeur van de serie Grote Pianisten:
‘Alexandra Dovgan is een van de meest getalenteerde en interessante jonge pianisten van dit moment. Op haar elfde maakte zij haar debuut in de serie Meesterpianisten in de Grote Zaal, uitgenodigd door niemand minder dan Grigory Sokolov. Sindsdien heeft ze de wereld betoverd met haar spel. Ik ben onder de indruk van haar verfijnde klank, haar intelligente muzikaliteit, maar ook van haar kracht en de manier waarop ze muziek laat ademen. Ik kijk enorm uit naar dit recital.’
