Bomsori Kim: verliefd op de Grote Zaal

Toen Bomsori Kim in 2023 met het Residentie Orkest haar Nederlandse debuut maakte met concerten in Den Haag en Amsterdam, had ze al belangrijke internationale debuten achter de rug, onder andere bij de New York Philharmonic en het BBC Philharmonic Orchestra tijdens de BBC Proms. Met het Residentie Orkest had ze meteen een bijzondere klik en op de akoestiek van de Grote Zaal van Het Concertgebouw werd ze verliefd. In augustus is Bomsori Kim voor de derde keer te gast tijdens de VriendenLoterij Zomerconcerten. De hoogste tijd om haar beter te leren kennen: waar groeide ze op, wat inspireert haar en wat zijn haar verwachtingen van het aanstaande optreden?

Bomsori Kim speelt Tsjaikovski's Vioolconcert in de Grote Zaal met het Radio Filharmonisch Orkest onder leiding van Ryan Bancroft, juli 2024 © Simon van Boxtel

Van Daegu en Seoul tot New York, Berlijn en Parijs

‘Ik ben in 1989 geboren in Daegu, in een muzikaal gezin. We luisterden elke dag naar klassieke muziek en gingen regelmatig naar concerten. Op mijn vierde kreeg ik pianolessen van mijn moeder – het leek vanzelfsprekend dat ik pianist zou worden, totdat ik ongeveer twee jaar later een optreden bijwoonde van de succesvolle Zuid-Koreaanse violist Chang Hwa Chong. Volgens mijn ouders was ik tot tranen toe ontroerd en wilde ik vanaf dat moment violist worden. Hoewel ik ook graag piano speelde en zong, bleek de viool toch het juiste instrument voor mij. Vioolspelen bood me de mooiste klank en de beste manier om mezelf uit te drukken.’

Ook de beroemde Zuid-Koreaanse violist Young-Uck Kim – leerling van de legendarische vioolpedagoog Ivan Galamian (1903-1981) – was een belangrijke inspiratiebron voor Bomsori Kim. ‘Als kind was hij mijn idool en ik heb ontzettend veel geluk gehad dat hij later mijn docent werd en ik intensief met hem heb kunnen werken. Mede dankzij zijn steun vertrok ik na mijn studie in Seoul naar New York om aan de Juilliard School verder te studeren. Hoewel Galamian, die daar jarenlang de vioolopleiding had geleid, al was overleden, leefde zijn erfenis er nog volop voort.’

Ik voel me op de een of andere manier sterk verbonden met de Poolse cultuur en de Poolse mensen

Als kind had Bomsori Kim een opvallende fascinatie voor de muziek van Stravinsky. Sinds haar deelname aan het Henryk Wieniawski Vioolconcours in 2016, waar ze meerdere prijzen won, is ze in de ban geraakt van bekende en minder bekende Poolse componisten. ‘Ik voel me op de een of andere manier sterk verbonden met de Poolse cultuur en de Poolse mensen. Ik ken geen land waarin het publiek zó enthousiast en betrokken is. Ironisch genoeg heb ik zelf nooit in Polen gewoond, maar toch voel ik me daar zeer thuis. Dat ik na mijn afstuderen naar Berlijn verhuisde, was een bewuste keus. Als violist maakt het Duitse repertoire zo’n belangrijk deel uit van je carrière dat ik de Duitse cultuur graag van dichtbij wilde meemaken. Ik wilde Duitse mensen leren kennen en me onderdompelen in de Duitse samenleving. Inmiddels zijn we zeven jaar verder. Omdat ik zin kreeg om weer een nieuwe cultuur te leren kennen, woon ik nu in Parijs.’

Mendelssohn met Jaap van Zweden

Bomsori Kim schitterde al eerder met Mendelssohns Vioolconcert en het Seoul Philharmonic Orchestra onder leiding van Jaap van Zweden, onder andere tijdens haar debuut in Carnegie Hall in New York in oktober 2025. Dat ze haar favoriete vioolconcert nu ook in Het Concertgebouw mag spelen, samen met haar collega’s en vrienden uit het Zuid-Koreaanse orkest, is een droom. ‘Ik verheug me ook op de bijzondere sfeer van de zomerconcerten, met de feestelijke versieringen in de zaal en het internationale publiek dat wat losser is dan gebruikelijk’ – zoals ze zelf heeft ervaren tijdens haar optredens in de zomers van 2024 en 2025 met het Radio Filharmonisch Orkest en het Residentie Orkest.

Mendelssohn begreep hoe de viool het best tot zijn recht komt

‘Mendelssohns Vioolconcert is misschien wel het perfecte vioolconcert. Mendelssohn begreep voor honderd procent hoe de viool het best tot zijn recht komt. Het concert vergt optimale concentratie van de solist, omdat je meteen aan de beurt bent. Je hebt geen kans om even aan de sfeer in de zaal te wennen tijdens de introductie van het orkest, want die is er nauwelijks. De solist zet meteen na de eerste maat in, om vervolgens een van de allerbekendste vioolmelodieën tot klinken te brengen. Dat is een grote uitdaging. Om Mendelssohn met een topmusicus als Jaap van Zweden uit te voeren, die het concert niet alleen als dirigent, maar vroeger ook als solist en als concertmeester regelmatig heeft uitgevoerd, is extra spannend. Maar het is vooral ook bijzonder eervol.’